De Franse liedjes van november: de koude winter mag beginnen

De Franse liedjes van november: de koude winter mag beginnen

November is de maand van de stilte voor de storm. Denken we altijd. Maar november kan ook behoorlijk druk zijn. Daarom had dit lijstje een beetje vertraging. Maar het is gelukt, hier is hij: het maandlijstje! Het Chanson Offensief licht de vijf allermooiste liedjes van november uit, maar bespreekt (onderaan) ook kort wat we liever achter ons laten. Klik hier voor de volledige YouTube-playlist.

novemberliedjes


Vianney – Pas Là

Ja hoor, hier is hij dan: het Franse antwoord op alle Engelstalige singer-songwriters die de hitlijsten overnemen: Vianney. Met een beeldschone clip, een stem zo breekbaar als een glazen kerstbal en een liedje dat bol staat van de verschillende klankkleuren. Hij stond eerder al in het voorprogramma van Florent Pagny en ‘onze eigen’ Dick Annegarn en kreeg op zijn debuutalbum ‘Idées Blanche’ louter lovende kritieken. ‘Pas là’ is zijn tweede single. Één keer luisteren en je bent verkocht. Van deze twee hondenogen gaan we ongetwijfeld meer horen! Oh, en hij kan nog dansen ook!

Dominik Nicolas – Underground
Hij was de oprichter en liedjesschrijver van Indochine van 1981 tot 1994 en verantwoordelijk voor hits als ‘L’aventurier’ en ‘3ème sexe’: Dominik Nicolas. Komend jaar komt zijn soloplaat uit en ‘Underground’ is daar alvast een voorproefje van. Het mag opmerkelijk genoemd worden dat de 56-jarige nu pas met een eigen album komt. In zijn eerste single weerklinkt duidelijk de echo van de gloriedagen van Indochine: new wave met dromerige punkpopinvloeden.

Calogero – Le Portrait
Een prachtig nummer en bijzondere, artistieke kippenvel-video van multi-instrumentalist Calogero over een jongetje in een internaat, dat droomt over zijn moeder, terwijl hij haar portret tekent. Calogero staat erom bekend het schrijven van teksten uit te besteden en voor zijn nieuwe plaat, ‘Les Feux d’artifice’, welke op dit moment flink piekt in de Franse charts, liet hij dat dan ook over aan Paul Ecole. Paul wie? ‘Let op’, aldus de zanger, ‘van deze jonge songwriter gaan we nog heel veel horen. Hij is een van de meest verbazingwekkende artiesten waar ik ooit mee samen heb gewerkt.’

Indila – Love Story
Indile verovert niet alleen Frankrijk, maar krijgt langzaamaan ook de rest van de wereld aan haar voeten. 800.000 exemplaren werden er van haar debuutalbum gekocht. Niet voor de poes. We horen haar ook steeds vaker langskomen in Nederland en België en dat kunnen we alleen maar aanmoedigen. Goede, muzikale arrangementen, niet alledaagse melodieën en een bijzondere, herkenbare stem:  Love Story weet ons wel te verwarmen in de winterse maanden die nog voor ons liggen.

Zaz – Champs Elysées
Wat kunnen we nog over Zaz zeggen, dat nog onbesproken is gebleven? De tweede single van haar ‘Paris’ is, geheel conform verwachting, ‘Champs Elysées’. Joe Dassin’s Franstalige cover van Waterloo Road werd opnieuw gearrangeerd in een bigband jasje. Hij zit als gegoten. Het nummer dat eerst voornamelijk nogal oubollig in onze oren klonk, heeft een flinke egoboost gekregen. Wat een klassieker!

Maar er was meer…

– Alles wat er uit de mond van Coralie Clément komt, heeft iets feërieks. Zelfs een boodschap als in Sur Mes Yeux.
Maitre Gims brengt waarschijnlijk sneller singles uit dan hij van zonnebril wisselt. Op A Contre Sens van Shaniz neemt hij het refrein voor zijn rekening. Ook dit nummer zit prima in elkaar, maar haalt het niet bij zijn eerdere collabs, zoals met Maska.
Louane ontroerde heel Frankrijk bij haar audities voor The Voice. Ze won niet, maar wurmde zichzelf wel zó even de Franse muziekscene in. Vervolgens zong ze ook met verve La Mère À Titi voor La Bande À Renaud Volume II. Haar nieuwe single Avenir zet ons weer even met de beide benen op de grond. Ook van Louane moet blijkbaar een weinigzeggende tienerster gemaakt worden. Want dat scoort. Geen bijzonder stukje muziek, als we zo vrij mogen zijn.
– Nog een tienerster: Jonesic is tamelijk niet, maar werd in zijn muziek geïnspireerd door onder andere Jamiroquai, Amy Winehouse, Michael Jackson, Léo Ferré, Frank Sinatra en Claude François. Met hier en daar een beetje fantasie kun je ze allemaal (behalve Leo Ferré, daar moet je echt een geoefend fantast voor zijn) terughoren in zijn eerste single Aucune Autre, een samenwerking met Green. Catchy en zeer dansvloerbestendig.
– Vers-van-de-straat Maude en Romy M slaan in A l’attaque  samen lekker feministisch van zich af en zingen over hoe ze de teugels van hun eigen leven in handen nemen. Dat ze stoer staan te dansen voor een midden in de woestijn geparkeerde auto en ondertussen weinig zinvols uitkramen, maakt het geheel echter niet heel geloofwaardig.
Real Chanty is een soort jonge, Franse kruising tussen Lady Gaga en Katy Perry. In de cartooneske clip van Lollipop zingt ze over… lolly’s. Hé, waar hebben we die eerder gehoord? Haar Facebookposts ondertekent ze met ‘amour et sucettes’ en ze heeft inmiddels duizenden volgers. Het is een jeugdding, laten we maar zeggen.

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *