In gesprek met Alderliefste: ‘Ik durf mezelf pas sinds kort écht een zanger te noemen.’

In gesprek met Alderliefste: ‘Ik durf mezelf pas sinds kort écht een zanger te noemen.’

De hoes was schitterend, zwart met een gouden rand, en de muziek was misschien wel nóg mooier. Het was de muziek van Julien Clerc die Gerard Jan Alderliefste op jonge leeftijd verliefd deed worden op het chanson. Tegenwoordig is de ras-Amsterdammer de frontman van een van Nederlands bekendste chansonbands ‘Alderliefste’. Wij spraken Gerard in Theater In De Steeg in Den Haag, voorafgaand aan zijn show.

alderliefste
Vier à vijf jaar achtereen ging hij met zijn ouders naar Frankrijk. Daar, in de buurt van Amboise, zat hij regelmatig met een gitaartje bij het kampvuur te zingen. In het Frans, uiteraard. Een charmante herinnering die Gerard koestert. Net als de leraar Frans die Franse muziek in zijn klassen liet horen. Het zorgde ervoor dat hij serieus overwoog Frans te gaan studeren, maar de taalstudie dolf het onderspit na een inloting voor Medicijnen, zijn eerste keus. Is dat jammer? Welnee, hij zorgde voor zijn eigen taalontwikkeling. In een band.

En die band kennen we. Alderliefste werkte samen met onder andere Ramses Shaffy, Liesbeth List en Paul de Leeuw, wat resulteerde in maar liefst twee top tien hits: Laat Me/Vivre en Une Belle Histoire. Door de jaren heen is de band te gast geweest in verschillende televisie- en radioprogramma’s, maar meer nog op de vaderlandse podia. Werden er in het begin nog veelal covers gespeeld, sinds tien jaar bestaat het repertoire voornamelijk uit eigen werk. ‘Het was geen lastige keuze, toen onze tweede bassist opperde om zelf in het Frans te gaan schrijven, viel alles op zijn plaats’, aldus Gerard, terwijl we hem spreken in de kleine kleedkamer van het Haagse theater. Overstappen op eigen werk was dan een makkie, hoe denkt Gerard over onderstaande keuzes?


Amsterdam of Parijs?
‘Amsterdam, al dertig jaar. Ik woon in de Jordaan in een woonboot, een péniche,  en ben daar heel gelukkig. Parijs is fantastisch om naartoe te gaan, te verblijven, moeie benen te krijgen van het verdwalen. Toch ben ik altijd weer blij om naar huis te gaan. Ik ben een homebound figuur: ik heb grote reizen gemaakt, maar daarna ging ik toch weer gauw terug naar mijn thuis, mijn achterban, partner en kinderen. Naar Amsterdam. Die stad heeft mijn liefde.’

Kill your darlings of alles bewaren?
‘Ik bewaar alle teksten, je weet immers nooit of je een frase ooit nog eens kunt gebruiken. Ik heb een mapje vol met krabbels, waarvan lang niet alles evenveel potentie heeft. Ik ben wel trots op alles wat ik ooit geschreven heb, maar de afgelopen jaren heeft mijn werk duidelijk een groei doorgemaakt. Ten tijde van onze eerste plaat schreef ik alles helemaal zelf en liet ik het corrigeren door een native Française. Het bevatte simpele, maar toegankelijke titels als ‘Crème de la crème’ en ‘Tour de France’. Ik weet nog hoe ik ‘ik ren naar jou toe’ vertaalde als ‘je cours à toi’, maar zij daar een enorme rode streep doorheen zette en er ‘je cours vers toi’ van maakte. Natuurlijk! Zóveel mooier! Mijn grote trots op de eerste plaat is het nummer ‘Tu me combles’. Er zit een groot deel van mijzelf in. Het is misschien niet het meest hitgevoelige liedje, maar het is wel mijn absolute favoriet. Op de tweede plaat staat ‘Dis-moi’ waar ik erg trots op ben. De laatste plaat bevat nog geen lievelingetje, misschien moet het daarvoor nog een beetje meer indalen.’

Zanger of gitarist?
‘Lastig! Het is pas sinds de afgelopen vijf jaar dat ik mezelf zanger noem: voorheen was ik meer gitarist. Zo begon ik immers ook. De nummers zitten nu veel meer in mijn vingers, waardoor ik mij meer kan focussen op zang, dynamiek en intonatie en zelfverzekerd durf te zeggen dat ik een zanger, vertolker en verteller ben.’

achtergrond-alderliefste1Als het toch eens kon: een concert bijwonen van Brel of Piaf?
‘Groot respect voor Piaf hoor, maar ik ga voor Brel. Dat heeft vooral te maken met identificatie: jongens willen de held zijn en het kind in mij kan zich in hem vinden. Toch is het niet Brel die mij inspireerde. De chansons die mijn weg passeerden waren van na die tijd. Michel Fugain en Julien Clerc, dát zijn mijn echte helden. En Fugain blijft ook vandaag de dag maar doorgaan. Schijt aan ouder worden. Ik heb ontzettend veel bewondering voor die man. En voor Ramses Shaffy. Hij was weinig spraakzaam, maar de gesprekken die ik met hem had, waren altijd inspirerend. Ooit complimenteerde ik hem na een optreden, waarop hij quasi-nonchalant zei: ‘Ach, je moet het even menen.’ Dat was waar hij voor stond: je moest ieder gezongen woord menen. Het hielp hem enorm dat hij ook acteerde. Zijn heftige leven stond hem ook bij in zijn tekstbeleving. Ik heb dat niet. Ik moet hem ook niet willen kunnen evenaren, maar hij blijft een bron van inspiratie.’

De vraag List of Shaffy kunnen we dus ook meteen van tafel vegen…?
‘Ik bewonder Liesbeth, maar inderdaad: ik ga 100% voor Shaffy.’

Tranentrekkende ballade of een feel good nummer?
‘Ik houd van allebei. 50/50. Er zijn momenten dat je met een gevoelige ballad de zaal wil aanspreken, het publiek wilt raken, maar vrolijke upbeat nummers spelen, is ook wel heel leuk. In verhouding moet het kwantitatief meer up zijn.’ Bassist Robert Kramers valt bij: ‘Een feel good nummer hoeft natuurlijk niet alleen maar ‘tralala’ te zijn. Het chanson “Le vent nous portera” heeft inhoudelijk behoorlijk wat lading, maar is ook erg up. Je hebt verschillende gradaties: licht up, up met ballen, up met inhoud… Het gaat erom dat het nummer met de juiste power neergezet wordt.’

We laten Gerard twee Franstalige hits van nu horen: Christine and the Queens met ‘Christine’ of Black M met ‘Sur ma route’.
‘Christine and the Queens vind ik heel goed, de clip van ‘Christine’ is gaaf en bijzonder in eenvoud. Wat leuk om nieuwe muziek te horen! Ik begrijp ook wel dat Black M het goed doet, wat een productie! Of dit chanson is? Nee, dit vind ik louter popmuziek.’

Tot slot: Laat me/Vivre of Une Belle Histoire?
‘Argh, wat een moeilijke vraag! Deze twee songs zijn mij in het lijf gaan zitten. Laat me/Vivre in mijn nieren en Une Belle Histoire in mijn hart. Daar kan ik écht niet tussen kiezen.’

Ga voor meer informatie over Alderliefste en tourdata naar www.alderliefste.nl.

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *